ไม้เถาหรืออิงอาศัย สูงได้ถึง 3 ม. หูใบยาว 5–6 มม. ใบย่อยมี 5–7 ใบ ก้านยาว 4–18 ซม. ใบย่อยรูปรีหรือรูปขอบขนาน ยาว 8–17 ซม. ก้านใบย่อยยาว 1.5–7 ซม. แกนกลางช่อดอกยาวได้ถึง 9 ซม. มีขนรูปดาวสั้นนุ่ม ใบประดับรูปสามเหลี่ยมมน ยาว 0.8–1.5 ซม. ช่อแยกแขนงยาว 5–18 ซม. ช่อซี่ร่มมี 5–13 ช่อ ก้านช่อยาว 0.5–2.5 ซม. ใบประดับเรียวแคบ ยาวประมาณ 1 ซม. มี 7–16 ดอก ก้านดอกยาว 2–5 มม. ขยายในผล กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่ ยาว 1.5–2.5 มม. ก้านชูอับเรณูยาวประมาณ 3 มม. จานฐานดอกรูปกรวย รังไข่มี 5 ช่อง ยอดเกสรเพศเมีย 5 อัน ไร้ก้าน ติดทน ผลรูปไข่กว้าง ยาว 3.5–5 มม. สุกสีส้ม
พบที่อินเดีย จีนตอนใต้ และเวียดนาม ในไทยพบทุกภาค ขึ้นตามป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา และป่าดิบชื้นใกล้ชายฝั่งทะเล ความสูงถึงประมาณ 1100 เมตร ต้นและเปลือกรากเคี้ยวแก้อาการท้องไส้ปั่นป่วน เปลือก ราก กิ่ง ใบ และผล บดประคบแก้บวม ปวดข้อ และกระดูกร้าว
|