ไม้เถาเนื้อแข็ง ยาวได้ถึง 10 ม. กิ่งมีหนามโค้ง หูใบรูปลิ่มขนาดเล็ก ร่วงเร็ว ใบประกอบย่อยมี 2–4 คู่ แกนกลางยาว 10–20 ซม. ใบย่อยมี 2–6 คู่ รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ยาว 2–6 ซม. ก้านใบยาวประมาณ 5 มม. ช่อดอกแบบช่อกระจะแยกแขนง ยาว 10–20 ซม. ใบประดับขนาดเล็ก ร่วงเร็ว ก้านดอกยาว 0.5–1.5 ซม. ปลายมีข้อต่อ กลีบเลี้ยงรูปขอบขนาน ยาวประมาณ 6 มม. กลีบล่างรูปหมวก ดอกสีเหลือง กลีบบนและกลีบล่างรูปไข่ ยาวประมาณ 1 ซม. มีก้านสั้น กลีบกลางสั้นกว่า มีริ้วสีแดง โคนเว้า มีขน รังไข่มีก้านสั้น ๆ มีขน ผลรูปรีเบี้ยวหรือคล้ายสี่เหลี่ยมคางหมู ยาว 3–7 ซม. ปลายมีติ่งแหลม ผิวเป็นร่างแห ส่วนมากมีเมล็ดเดียว รูปคล้ายไต แบน ยาว 1–1.2 ซม. (ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ หนามขี้แรด, สกุล)
พบที่อินเดีย ศรีลังกา พม่า จีนตอนใต้ ไต้หวัน ญี่ปุ่น กัมพูชา เวียดนาม ภูมิภาคมาเลเซีย และออสเตรเลีย ในไทยส่วนมากพบทางภาคใต้ ขึ้นตามชายทะเลหรือป่าโกงกาง พบน้อยทางภาคเหนือ ส่วนต่าง ๆ มีสรรพคุณด้านสมุนไพรหลายอย่าง
|