ไม้พุ่ม สูงได้ถึง 5 ม. ใบรูปรี ยาว 2–5 ซม. ก้านใบยาวประมาณ 2 มม. ช่อดอกยาว 1.5–2 ซม. มี 3–6 ดอก กลีบเลี้ยงรูปสามเหลี่ยม ปลายมน ยาวประมาณ 2 มม. ดอกรูปดอกเข็ม หลอดกลีบยาวประมาณ 2 ซม. กลีบรูปรี ยาว 1.5–1.8 ซม. ปลายแหลม มีขนละเอียด กะบังเรียง 3 ชั้น มีขนละเอียด กะบังหน้ากลีบดอกยาว 6–8 มม. โคนเชื่อมติดกลีบดอก ปลายแยก 2–3 แฉก กะบังระหว่างกลีบดอกโคนเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็นแฉก ๆ กะบังหน้ากะบังระหว่างกลีบดอกออกเดี่ยว ๆ ยาวประมาณ 2 มม. อับเรณูยาว 6–8 มม. มีขนยาวด้านใน คาร์เพลเกลี้ยง ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 2.3 ซม. รวมยอดเกสร (ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ โมก, สกุล)
มีถิ่นกำเนิดในศรีลังกา เป็นไม้ประดับทั่วไปในเขตร้อน ดอกออกตลอดปี นำเข้ามาในไทยครั้งแรกโดยคุณปรานี คงพิชญานนท์ ปัจจุบันมีสายพันธุ์แคระ
|