สารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ)
(Concise Encyclopedia of Plants in Thailand)


หมวดตัวอักษร 


Index to botanical names


ค้นหาคำศัพท์
ค้นหาคำศัพท์   

ค้อเชียงดาว

ค้อเชียงดาว
วันที่ 17 สิงหาคม 2559

Trachycarpus oreophilus Gibbons & Spanner

Arecaceae

ปาล์มต้นเดี่ยว แยกเพศต่างต้นหรือมีดอกสมบูรณ์เพศร่วมต้น สูงได้ถึง 15 ม. ลำต้นเส้นผ่านศูนย์กลาง 10–20 ซม. กาบใบยาวได้ถึง 30 ซม. มีเส้นใยหนาแน่น ใบรูปฝ่ามือ เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.9–1.1 ม. ใบย่อยแฉกลึกเกินกึ่งหนึ่ง 60–90 แฉก ปลายจักตื้น ๆ ด้านล่างมีนวล ก้านใบยาวได้ถึง 50 ซม. โคนก้านรูปสามเหลี่ยม ขอบก้านใบจักซี่ฟัน หลังใบที่จุดติดก้านใบ (hastula) รูปสามเหลี่ยมขนาดประมาณ 3 ซม. ช่อดอกมี 3–5 ช่อ กาบประดับยาวประมาณ 25 ซม. ใบประดับที่ก้านช่อและแกนช่อยาว 15–35 ซม. โคนเป็นหลอด ดอกเพศผู้และดอกเพศเมียคล้ายกัน ช่อดอกเพศผู้ตั้งตรง ยาว 30–50 ซม. ก้านยาวได้ถึง 20 ซม. ดอกสีครีม เกสรเพศผู้ 6 อัน ช่อดอกเพศเมียแข็งและโค้งเล็กน้อย ยาว 0.8–1 ม. ก้านช่อยาว 30–50 ซม. มี 3 คาร์เพล แยกกัน มักเจริญเพียงคาร์เพลเดียว ผลรูปคล้ายไต ยาว 1–1.2 ซม. เนื้อหุ้มเมล็ดบาง เมล็ดรูปรีกว้าง กว้างประมาณ 1 ซม.

พืชถิ่นเดียวของไทย พบที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ และดอยภูคา จังหวัดน่าน ขึ้นตามที่โล่งบนเขาหินปูน ความสูง 1700–2200 เมตร คำระบุชนิดหมายถึง ชอบเมฆ ตามถิ่นที่อยู่บนเขาสูงที่มีเมฆปกคลุมเป็นเวลานาน

สกุล Trachycarpus H. Wendl. อยู่ภายใต้วงศ์ย่อย Coryphoideae มี 8 ชนิด พบที่อินเดีย เนปาล ภูฏาน จีน พม่า และเวียดนาม ในไทยมีชนิดเดียว ชื่อสกุลมาจากภาษากรีก “trachys” ขรุขระ และ “kapos” ผล ตามลักษณะผิวของผล

ชื่อสามัญ  Thai mountain palm

ชื่ออื่น   ค้อเชียงดาว (ทั่วไป); ค้อดอย (เชียงใหม่)

ค้อเชียงดาว: ถิ่นที่อยู่ตามที่โล่งบนเขาหินปูน มีเมฆหมอกปกคลุม ปาล์มต้นเดี่ยว ใบรูปฝ่ามือ ใบแห้งติดทน (สุคนธ์ทิพย์ ศิริมงคล)



เอกสารอ้างอิง

Barford, A.S. and J. Dransfield. (2013). Arecaceae. In Flora of Thailand Vol. 11(3): 490–491.

Gibbons, M. and T.W. Spanner. (1997). Trachycarpus oreophilus: The Thailand Trachycarpus. Principes 41(4): 201–207.